Mei

De laatste loodjes, zo voelt het. De ontwikkelingen gaan nu razendsnel. Dat moet ook, want over een kleine maand moet het gebouw worden
opgeleverd. Al die stalen balken werden ruwe kamers, werden nette kamers en nu krijgen ze ook een functie, zoals de kleedkamers. Op de
foto is de spiegelwand te zien. Nog niet af, maar je doorziet de bedoeling. Zo gaat het met steeds meer ruimten.

Op het podium wordt de trekkenwand geïnstalleerd, de kabels die de ijzeren pijpen moeten vasthouden hangen naar beneden, het zijn er
bijna 200! Ook verschijnt één van de twee manteau's, de verrijdbare torens die het toneelbeeld links en rechts afkaderen. Nu die scheiding
zichtbaar wordt, krijgt ook de zaal met de tribune zijn gezicht.

Ook buiten wordt hard gewerkt om de deadlines te halen. In een week is er een lief transformatorhuisje verschenen.
Eigenlijk een tuinhuisje, maar dan wel één met 650 kvA. Als een dezer dagen bij u thuis de stroom uitvalt, dan zijn wij aan het testen!

April

Voor je het weet is er een maand voorbij! Intussen is er aan de buitenkant van het gebouw niet veel aktiviteit meer. De gevel is wel zo'n beetje af.
Binnen is het daarentegen een drukte van belang. De klimaatinstallatie, het licht, de achtertribune, alles moet gebouwd worden!

De klimaatbeheersing wordt geisoleerd.


Dit wordt een hellingbaan, zodat rolstoelgebruikers de Ticketshop kunnen bereiken.


Hier ontstaat de achtertribune. Links en rechts daarvan de dubbele deuren tussen de foyer en de zaal, daarboven de nieuwe lampen!

Februari

Nog meer sneeuw, koude en nattigheid, maar de bouw gaat gewoon door. Zo wordt de klimaatinstallatie op het dak gehesen en komen er steeds meer kilometers bekabeling het gebouw in.

Zelfs de klimaatkasten hebben het koud!

Ook de kleedkamers krijgen vorm. Op deze foto zie je twee douchecabines ontstaan.

Januari

Hoewel de vorst nog niet helemaal vertrokken is, wordt er toch keihard gewerkt. Zo kwam deze week de vloerverwarming binnen, en werd de isolatie verder afgemaakt.

Dat is snel gegaan!


Na de isolatie komt de buitengevel.

De vloer van de zaal en de verwarming.

Het vriest, dus er kan even niet gemetseld worden. Gelukkig zijn er genoeg andere klussen die wel gedaan kunnen worden. Hans Hulswit schoot deze sfeerbeelden in de sneeuw.

December

We lopen voor op schema! De eerste voorstelling is volgende week! Nou... da's misschien wat ál te enthousiast, maar dat is wel een beetje de sfeer in het theater. De bouw verloopt meer dan voorspoedig. Nog even, dan is het gebouw dicht. Dat betekent natuurlijk ook, dat het daarna ineens minder hard lijkt te gaan, omdat je er niets meer van ziet. Maar tot die tijd:

November

25 november kreeg wethouder Vogel, samen met een groep journalisten, een rondleiding over de bouw. Dat was een uniek moment: De loopbruggen hangen al in het gebouw, maar het is nog niet helemaal dichtgebouwd. Hierdoor ontstaan doorkijkjes die hierna nooit meer te zien zijn.

Het podium gezien vanaf de lichtbrug.


Het podium vanuit de zaal.

18 november waaide het zo hard dat de grote kraan, die stalen balken en betonnen vloeren op hun plaats moet brengen, niet rond kon draaien. Desondanks bleef er genoeg te doen. Er staan zelfs al muurtjes overeind!


Gezien vanuit de foyer.

De groene wagens staan op het podium!


Op deze hoek komt ons kantoor.

En daar is het skelet! Eerst nog alleen wat ijzeren scheuten, maar in de loop van de week verscheen steeds duidelijker de vorm die het theater moet gaan krijgen. Mozes, wat groot! Nu begint het ergens op te lijken!


Vanaf de Van der Palmstraat.


Vanaf de parkeerplaats.

Wethouder Vogel in zijn element.

Meer foto's zijn, zoals altijd, te vinden op de Picasa pagina van onze hoffotograaf Hans Hulswit.

Een paar dagen later...


Iets links van het midden: de zaalbrug

Vanuit de school.


Vanuit de regiecabine.

Het lijkt wel kunst!

Oktober

Er wordt hard gewerkt, maar erg veel zie je daar niet van. Wat geknutsel laag bij de grond, lijkt het wel. Maar dan, als je even niet kijkt, ligt er ineens een vloertje. Begin november zal het snel gaan, is de voorspelling. Dan komt het stalen skelet waar de rest van het gebouw aan opgehangen wordt.

Ondertussen zijn we druk bezig met de organisatie van de inrichting. De trekkenwand (de hijsinstallatie boven het podium), de theaterstoffering, de stoelen, voor alles moet een officiele aanbesteding georganiseerd worden, en dat is secuur werk. Ook leuk: wat voor kleur kiezen we nou voor de inrichting? John Lanting zei ooit: "elke kleur is goed, zolang het maar rood is". Daar ben ik het helemaal mee eens! Maar er zijn heel veel schakeringen rood, van licht roze tot paars. Dat soort overwegingen houden de mens wel bezig.

September

Vrijdag 4 september is het grote werk dan echt begonnen; om 9.30 uur startte wethouder A. Vogel officieel de sloop van Theater De Willem.

Felicitaties!

Informeel waren er in de dagen voorafgaand aan dit moment al mensen aan het werk om het gebouw af te breken. Er is een klein stukje asbest uit het plafond van de regiecabine verwijderd. Ook een deel van de pui is afgebroken of verplaatst, zodat de dagelijkse gang van zaken op school zo weinig mogelijk last ondervindt van de werkzaamheden.

Met veel elan bediende wethouder Vogel de sloopmachine en daarmee is de allerlaatste voorstelling van het oude theater volbracht. Na ongeveer twee weken was er van het gebouw niets meer terug te vinden.

Donderdag 24 september signeerde Wethouder Vogel de eerste heipaal.

Even later verdween de paal de grond in.

Augustus 2009

De theaterzaal gaat er steeds minder uitzien als een theaterzaal en steeds meer als een bouwput. Nu de echte theaterspullen weg zijn, wordt de rest onder handen genomen. In de afgelopen dagen is de mooie parketvloer opengebroken. Hele stukken van die vloer zijn nog best bruikbaar en zullen nog heel lang op andere lokaties dienst doen. Dat vind ik een prettig idee: niet alles gaat bij het grof vuil.

Hans Hulswit maakte nog wat sfeerfoto's.
Nog een week of twee, dan gaat ook de buitenkant van het gebouw er aan!

Juli 2009

Theater De Willem wordt gerenoveerd. Geloof het of niet, nú gaat het echt beginnen. 
Tijdens het Slopersbal op 20 juni overhandigde burgemeester C. J. M. de Bruin me de Sloopvergunning en de Conceptbouwvergunning.

In de laatste dagen van juni werd een begin gemaakt met het verwijderen van de waardevolle spulletjes.
Dingen als schijnwerpers, geluidinstallatie en bekabeling. Inmiddels is het gebouw nagenoeg leeg.
Het maakt een nare indruk. Het voelt respectloos. Ik heb jaren van mijn leven doorgebracht in dit gebouwtje. Nu wordt het na bijna 32 jaar trouwe dienst plompverloren afgedankt.

Zo, dat is wel genoeg sentimentaliteit, nu zijn de slopers aan de beurt!

De theaterzaal en het toneelhuis worden met de grond gelijk gemaakt. Alleen de heipalen blijven over. Die zijn nog steeds bruikbaar, omdat de bouwers in 1978 met veel grotere veiligheidsmarges werkten dan tegenwoordig gebruikelijk is. Er staan dus veel stevigere palen dan eigenlijk nodig was. Er moeten wel extra palen geheid worden voor de gedeelten van het nieuwe theater die voorbij de oude muren gebouwd worden.

(Klik hier voor een link naar de Picasa Web Albums van Hans Hulswit, voor nog veel meer foto's van de ontmanteling van het theater!)

De belangrijkste verbeteringen zijn in drie soorten op te splitsen:

• Er worden huidige gebreken opgelost
• er wordt een groter toneelhuis neergezet
• we verbeteren de kwaliteit van het gebouw.

Eén van de huidige gebreken is de hoge vochtigheid van de bodem onder de zaalvloer. Die wordt opgelost met een goed afsluitende betonlaag met een onderlaag van piepschuim. Een ander probleem is de karige ruimte voor artiesten. Om hen beter onderdak te bieden bouwen we naast de theaterzaal een nieuw deel van 6 meter breed en 20 meter lang. Daar komt ruimte voor vier gerieflijke kleedkamers met voldoende douches en toiletten. Ook is er in die ruimte plek voor ons kantoor. Zodra het kan verlaten de bureaumedewerkers dus ons kantoortje aan de Markt en komen ze "thuis": in het theater. Daar ben ik wel heel blij mee. Tot nu toe kwam ik pas een uur voor de voorstelling het gebouw binnen. Artiesten en technici waren dan al uren aan het werk. Dan heb je toch niet echt "een band" met wat er zich daar afspeelt. Bovendien heb je nog maar weinig tijd om eventuele problemen op te lossen.